လောကမှာ စေတနာကို နားမလည်တဲ့သူတွေရှိတယ်။
စေတနာကို အပြစ်မြင်တဲ့သူတွေရှိတယ်။
စေတနာကို စော်ကားတဲ့သူတွေရှိတယ်တဲ့။ မှန်ပါတယ်။
အဲဒါက သူတို့အပိုင်းပါပဲ။
ကိုယ့်ဘက်ကတော့ ဘာပဲလုပ်လုပ် စေတနာမှန်မှန်နဲ့
အကောင်းဆုံးဖြစ်အောင် လုပ်ဖို့ပဲ မဟုတ်လား။ ကိုယ့်လုပ်တာ
သူတို့ရဲ့ တုန့်ပြန်မှုကောင်းကို မျှော်လင့်ဖို့မဟုတ်ပါဘူး။
အကျိုးသက်ရောက်မှု အကောင်းတွေ ဖြစ်ဖို့ပါပဲ။
စိတ်စေတနာကောင်းဆိုတာ လူတိုင်းမှာ မရှိတတ်ပါဘူး။
ကိုယ့်မှာ အဲဒီစိတ်စေတနာလေး ရှိနေတာကိုက ဒါဟာ
အကောင်းဓာတ်ခံလေး ပါလာတဲ့ သဘောပဲ ဖြစ်ပါတယ်။
ဒီဓာတ်ခံလေးကို တစ်စုံတစ်ဦးကြောင့်၊ တစ်စုံတစ်ခုကြောင့်တော့
ပျက်ပြယ်သွားလို့ မဖြစ်ပါဘူး။ အဲဒီဓာတ်ခံလေး မပျက်ပြယ်ဖို့
ကိုယ့်စိတ်ထားလေးတွေ ပြုပြင်ကြဖို့ပဲ ဖြစ်ပါတယ်။
တကယ်တော့ စေတနာကောင်းနဲ့ လုပ်တဲ့သူတွေမှာ တစ်ဘက်က
တန်ပြန်သက်ရောက်မှုကောင်း၊ တုန့်ပြန်မှုကောင်း၊ စေတနာကို
သိတတ်မှုကောင်းလေးတွေ ပြန်မရလည်း ကိုယ့်ရဲ့
စိတ်စေတနာကောင်းက ကိုယ့်အတွက် အကောင်းတွေ
ဖြစ်နေပြီးသားပါ။ ကိုယ့်စေတနာကောင်းက ကိုယ့်အတွက်
တုန့်ပြန်မှုကောင်းတွေ ရပြီးသားပါပဲ။ သူတပါးထံက
မျှော်လင့်ဖို့မဟုတ်ပါဘူး။ မျှော်လင့်လိုက်ရင် ကောင်းနေတဲ့
စေတနာလေးတွေတောင် တစ်ခါတရံ တုန်ပြန့်မှု မကောင်းရင်
ပြောင်းသွားတတ်တာဆိုတော့ သူ့ဘက်ကို မကြည့်ပါနဲ့၊
ကိုယ့်ဘက်က စိတ်စေတနာလေးတွေကိုပဲ
သတိနဲ့ညှိလုပ်ကြဖို့ပဲ ဖြစ်ပါတယ်။ ကိုယ်ကောင်းရဲ့သားနဲ့
သူမကောင်းရင် အဲဒါ သူ့အကြောင်းပါပဲ။ ကိုယ့်ဘက်ကတော့
မပြောင်းမိဖို့ အရေးကြီးပါတယ်။
ဒါကြောင့် စေတနာကောင်းဆိုတာ သူတပါးရဲ့
တုန့်ပြန်မှုကောင်းကို မျှော်လင့်ဖို့မဟုတ်ဘဲ ကိုယ့်ဘက်ကသာ
အလုပ်ကောင်းတွေမှာ အကောင်းလုပ်ဖို့ပဲ ဖြစ်တဲ့အတွက်
ကိုယ့်စေတနာကို ဘယ်သူအသိအမှတ်ပြုပြု၊ မပြုပြု
ကိုယ့်ကိုကိုယ်နဲ့ သူတော်ကောင်းများကတော့
အသိအမှတ်ပြုထားပြီးပြီဆိုတာ သတိပြုဆင်ခြင်ရင်း
စိတ်ကောင်းစေတနာကောင်းဖြင့်သာ ကောင်းတဲ့အလုပ်တွေကို
ဆက်လုပ်ကြဖို့ပဲ ဖြစ်ပါတယ်။
ဘယ်သူတွေ ဘယ်လိုပဲ တုန့်ပြန်ပါစေ ကိုယ့်ဘက်ကတော့
စိတ်ကောင်းနှင့်ယှဉ်၊ ရှေးရှုနှင်ဖို့ပါပဲ ....
{{မနာပဒါယီ အရှင်ဝိစိတ္တ }}
No comments:
Post a Comment