တစ်ခါတုန်းက ဗုဒ္ဓမြတ်စွာရဲ့ ဥပါသကာတစ်ဦးဖြစ်တဲ့
စိတ္တသူကြွယ်နဲ့ နိဂဏ္ဍနာဋပုတ္တတို့တွေ့ဆုံကြလေရဲ့ ...
အဲ့ဒီလိုတွေ့တဲ့အခါ -
နိဂဏ္ဍကပြောတယ် ...
"ဂေါတမဘုရားက အ၀ိတက္က အ၀ိစာရ သမာဓိရှိ(အတွေးမပါတဲ့ သမာဓိ)
ရှိတယ်လို့ ဟောတယ် ...
အတွေးမဲ့စိတ်ဆိုတာ မရှိနိုင်ဘူး ....
စိတ်ဆိုတာ အတွေးနဲ့သာဖြစ်တယ် ...
ဘယ့်နှယ့်လဲ စိတ္တသူကြွယ် ...
ဒကာရော အတွေးမဲ့စိတ်၊ အတွေးမဲ့သမာဓိဆိုတာကို ယုံသလား "
လို့မေးလိုက်တယ်။
## သူမေးလိုက်တဲ့စကားကို သေချာကြည့်၊
ယုံရဲ့လားလို့မေးတာနော် ...
အဲ့ဒီအခါ စိတ္တသူကြွယ်က
" အတွေးမဲ့စိတ်ရှိတယ်ဆိုတာ မယုံပါဘူး"လို့ဖြေတယ်။
အဲ့ဒီအခါမှာ နိဂဏ္ဍနာဋပုတ္တက ခေါင်းလေးမော့ ခါးလေးကော့ပြီး
" ဂေါတမရဲ့ တပည့်ဖြစ်တဲ့ ဟောဒီ စိတ္တသူကြွယ်တောင်မှ
အတွေးမဲ့စိတ်ဆိုတာ လက်မခံဘူး။ သူမယုံဘူးလို့ပြောနေတယ်" လို့
ပရိတ်သတ်ကြားအောင် အသံမြှင့်ပြောလိုက်တယ် ....
အဲ့ဒီအခါမှာ စိတ္တသူကြွယ်က ဘာရှင်းပြသလဲဆိုရင်
သူကိုယ်တိုင်က သမထကျင့်စဉ်တွေကို ကျင့်ပြီး
ဒုတိယဈာန်၊ တတိယဈာန်၊ စတုတ္ထဈာန်ဆိုတဲ့ ဒီဈာန်တွေကို
ရရှိထားလို့ ဒီသမာဓိမျိုး သူကိုယ်တိုင်အကြိမ်ကြိမ်ရရှိ
ခံစားဖူးတာဖြစ်တယ်။ ဒါကြောင့်အတွေးမဲ့သမာဓိ၊
အတွေးမဲ့စိတ်ဆိုတာ သူကိုယ်တိုင်သိတာ ...
ယုံတာလို့ပြောတာမဟုတ်ဘူး။ သူမယုံဘူးဆိုတာက
သူကိုယ်တိုင်သိမြင်ပြီးဖြစ်လို့ပြောတာပါတဲ့ ....
လောကမှာ လူတွေက ကိုယ်တိုင်မသိရင် သူများပြောတာ
လက်ခံကြရတာများတယ်၊ ကိုယ်သိတာမဟုတ်ဘူးဆိုရင်
စာထဲမှာပါတယ်၊ ဘယ်သူကပြောတာ၊
ဒါနဲ့ပဲလက်ခံရတယ်လေ ...
ဒီတော့ စိတ္တသူကြွယ်က အတွေးမဲ့စိတ်၊ အတွေးမဲ့သမာဓိကို
သူကိုယ်တိုင်အကြိမ်ကြိမ်ရရှိဖူးလို့ ကိုယ်တိုင်သိတာပါ ...
ဒါကြောင့် မယုံဘူးလို့ပြောတာပါလို့ဆိုတယ် ...
အဲ့ဒီတော့ နိဂဏ္ဍနာဋပုတ္တက -
" ကြည့်စမ်းပါ၊ စိတ္တသူကြွယ်ဟာ အလွန်ကောက်ကျစ်တယ် ...
နဂိုတုန်းက မယုံဘူးပြောပြီး အခုကျတော့ သူကိုယ်တိုင်
သိပါတယ်လို့ပြောပြန်တယ် "စိတ္တသူကြွယ်က သူ့ကို
စိန်ခေါ်တယ် (Challenge လုပ်တယ်) ပေါ့ ...
ယုံတာနဲ့ သိတာ တူ၊ မတူ
စိတ္တသူကြွယ်ကမေးတယ် ....
အစက နိဂဏ္ဍထင်တာ သူ့စကားကို
စိတ္တသူကြွယ်လက်ခံတယ်ပေါ့ ...
သူမျက်စိလည်သွားတာကိုး ....
## ယုံတယ်ဆိုတာ ကိုယ်တိုင်မသိဘဲ သူများပြောတာလက်ခံရတာ ...
## ကိုယ်တိုင်သိတာကျတော့ ယုံတာမဟုတ်တော့ဘူးလေ ...
## ယုံတဲ့အဆင့်ကို လွန်မြောက်သွားပြီ၊ ကိုယ်တိုင်သိမြင်တဲ့သူဖြစ်သွားတာ ....
{{ ဒေါက်တာနန္ဒမာလာဘိဝံသ - အတွေးမဲ့စိတ်တရားတော်မှ }}
ဒါကြောင့် ပါချုပ်ဆရာတော်ရားကြီးဟောတဲ့ ဒီအဖြစ်ပျက်လေးကို
အနှစ်ချုပ်ကြည့်ရင် -
အကြောင်းအရာတစ်ခုကို ယုံတယ်ဆိုတာ -
ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျတကယ်မသိရသေးလို့၊
သူများပြောလို့လက်ခံတာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ စာထဲမှာပါလို့လက်ခံတာပဲဖြစ်ဖြစ်၊အစဉ်အဆက်ထုံတမ်းစဉ်လာတွေဖြစ်လို့လက်ခံတာပဲဖြစ်ဖြစ် ....
ဒီလိုလက်ခံလာခဲ့ပြီးမှ ယုံကြည်မှုဖြစ်လာတယ်လို့ဆိုတယ် ...
သိမြင်မှုကျတော့ ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ တိုက်ရိုက်သိမြင်သွားပြီ ...
ဒီယုံကြည်မှုတွေကို လွန်မြောက်သွားပြီလို့ဆိုတယ် ....
သိမြင်သူဖြစ်သွားလို့ ယုံကြည်မှုဆိုတာ မလိုအပ်တော့ဘူး ...
ယုံကြည်မှုဆိုတာလည်းမရှိတော့ဘူး၊
သူ့မှာ သိမြင်မှုပဲရှိတော့တယ် ...
ဒါကြောင့် သိမြင်ခြင်းအဆုံးစွန်ထိရောက်တဲ့သိမြင်သူဖြစ်အောင်
ကြိုးစားအားထုတ်နိုင်ကြပါစေ ....
- 27-1-2016 (Friday, 15:45) -
